Παρασκευή, Ιανουαρίου 30, 2026

The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out (Live @ The Tube 1986)...

Take me out tonight
Where there's music and there's people
And they're young and alive
Driving in your car
I never, never want to go home
Because I haven't got one
Anymore
Take me out tonight
Because I want to see people
And I want to see life
Driving in your car
Oh please, don't drop me home
Because it's not my home, it's their home
And I'm welcome no more
And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten tonne truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure, the privilege is mine
Take me out tonight
Take me anywhere
I don't care, I don't care, I don't care
And in the darkened underpass
I thought, 'Oh God, my chance has come at last!'
But then a strange fear gripped me
And I just couldn't ask
Take me out tonight
Oh take me anywhere
I don't care, I don't care, I don't care
Driving in your car
I never, never want to go home
Because I haven't got one
Oh, I haven't got one
And if a double-decker bus
Crashes into us
To die by your side
Is such a heavenly way to die
And if a ten tonne truck
Kills the both of us
To die by your side
Well, the pleasure, the privilege is mine
Oh, there is a light and it never goes out
There is a light and it never goes out...

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΕΛΑΣ: Από παράτυπη μετανάστρια στο πλευρό του... Τραμπ για μία ΧΡΥΣΗ ΚΑΡΤΑ !

 


Νίκι Μινάζ και Μπρους Σπρίνγκφιλντ στις αντίθετες όχθες του χάους που σπέρνει ο Τραμπ και η ICE στις ΗΠΑ

Ηλιάνα Τεβουνά

Θα μπορούσε να μοιάζει με κακόγουστη φάρσα αλλά δεν είναι. Ωστόσο, η  χτεσινοβραδινή ανεκδοτολογική εμφάνιση της ράπερ-στιχουργού Νίκι Μινάζ στο πλευρό του Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με την ιδιότητα της «Νούμερο ένα» θαυμάστριας του Αμερικανού Προέδρου δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη. Ούτε στους θαυμαστές της, ούτε σε όσους μένουν  παγερά αδιάφοροι από τα τραγούδια της που γνωρίζουν επιτυχία εντός και εκτός ΗΠΑ...

Το οξύμωρο στην προκειμένη περίπτωση όμως δεν είναι η επιτυχία τής ως θεραπαινίδας της λεγόμενης «ποπ κουλτούρας» αλλά το γεγονός πως επέλεξε να σταθεί στο πλευρό  ενός ηγέτη που εξαπολύει άγριο πογκρόμ κατά μεταναστών και όσων Αμερικανών τους υποστηρίζουν, μολονότι και η ίδια ήρθε στις ΗΠΑ παράνομα με τους γονείς της από την Τρινιδάδ και Τομπάγκο.Εικόνα

Το 2018 η Νίκι Μινάζ είχε δημοσίως (και δικαίως!) αποδοκιμάσει το χωρισμό μελών οικογενειών παράτυπων μεταναστών που συλλαμβάνονταν από τους μεθοριακούς φρουρούς ή τους πράκτορες της ICE λέγοντας το αυτονόητο: πως δηλαδή είναι αδιανόητα σκληρό να χωρίζονται τα παιδιά από τους γονείς τους και να μην ξέρουν οι μεν για τους δε εάν ζουν, πώς ζουν και πού βρίσκονται…

Λίγα χρόνια μετά, το 2024 είχε δηλώσει σε μία ανάρτησή της στο TikTok πως μολονότι ζει πολλά χρόνια στις ΗΠΑ δεν έχει πάρει την αμερικανική υπηκοότητα.

«Δεν είναι τρελό; Γεννήθηκα στο όμορφο νησί που λέγεται Ντρινιδάδ και Τομπάγκο. Αλλά ζω στις ΗΠΑ πολλά χρόνια. Θα φανταζόταν κανείς πως με όλα αυτά τα εκατομμύρια δολάρια που έχω πληρώσει στην εφορία θα μου είχαν δώσει τιμητική υπηκοότητα πολλά, πολλά, πολλά χιλιάδες χρόνια πριν».

Το βράδυ της Τετάρτης, 28 Ιανουαρίου 2026,  και λίγες μέρες μετά τη δολοφονία δεύτερου Αμερικανού πολίτη, Άλεξ Πρέτι, στη Μινεάπολη από τους πράκτορες της ICE, η Νίκι Μινάζ εμφανίστηκε στην Ουάσιγκτον στο πλευρό του Αμερικανού ηγέτη που υπερηφανεύεται για τη σκληρή και αυταρχική μεταναστευτική πολιτική του, δείχνοντας πως είχε αλλάξει ολότελα  πλευρά και τρόπο σκέψης.

Νίκι Μινάζ σε εκδήλωση του Τραμπ στην Ουάσιγκτον

Η Νίκη πήρε στα χέρια την λεγόμενη «χρυσή κάρτα visa» του Προέδρου Τραμπ που έναντι ενός εκατομμυρίου δολαρίων εξασφαλίζει σε ξένους που βρίσκονται στις ΗΠΑ επ’ αόριστον άδεια διαμονής και ανοίγει το δρόμο για την πολιτογράφησή τους. Στη συνέχεια ανέβηκε στη σκηνή στο πλευρό του Προέδρου Τραμπ με λευκή περιβολή, τεράστια γαμψά νύχια και μακριές βλεφαρίδες δηλώνοντας:

«Θα πω πως είμαι πιθανώς η νούμερο ένα θαυμάστρια του Προέδρου και αυτό δεν θα αλλάξει. Και το μίσος ή αυτά που θα πουν άλλοι άνθρωποι για μέαν, ούτε αυτό θα με επηρεάσει. Αντίθετα θα μου δώσει κίνητρο για να τον υποστηρίξω περισσότερο».

Στη συνέχεια εμφανίστηκε πιασμένη χέρι-χέρι με τον Πρόεδρο Τραμπ, με το BBC να διαλέγει ένα κοντινό πλάνο στο λευκό χέρι του ηλικιωμένου Προέδρου και τα μακριά νύχια της έγχρωμης καλλιτέχνιδος.

Niki Minaj και Ντόναλντ Τραμπ χέρι-χέρι…

Το νέο τραγούδι του συνεπούς Μπρους Σπρίνγκστιν

Αντίθετα με την περίπτωση της Νίκι Μινάζ που άλλαξε πλευρά, ο 76χρονος Μπρους Σπρίνγκστιν έδειξε να παραμένει σταθερός σε ορισμένα βασικά πράγματα παρά την απόκτηση φήμης και πλούτου. Μπορείς να πεις πως αυτοί οι δυο σήμερα «μοιάζουν» σαν τη μέρα με τη νύχτα.

Μπρους Σπρίνγκστιν

Την Τετάρτη, τη βραδιά δηλαδή που Νίκι Μινάζ έκανε σόου στην Ουάσιγκτον στο πλευρό του Προέδρου Τραμπ, ο Μπρους Σπρίνγκστιν κυκλοφόρησε ένα νέο τραγούδι με τον εύγλωττο τίτλο: «Δρόμοι της Μινεάπολης». Δεν χρειάζεται να είσαι ιδιαίτερα παρατηρητικός για να αντιληφθείς πως στους στίχους του τραγουδιού υπήρχαν τα ονόματα των δύο Αμερικανών πολιτών που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ από τους πράκτορες της ICE: Της Ρενέ Νικόλ Γκουντ, μητέρας τριών παιδιών και ποιήτριας που εκτελέστηκε στις 7 Ιανουαρίου ενώ παρακολουθούσε μία κινητοποίηση με την ιδιότητα της «νομικής παρατηρήτριας» και του επίσης 37χρονου νοσηλευτή Άλεξ Πρέτι που εκτελέστηκε από δύο πράκτορες της ICE με το πρόσχημα πως έφερε πάνω του όπλο, το οποίο ουδέποτε εμφάνισε στους πράκτορες.[....................................]

Νίκι Μινάζ και Μπρους Σπρίνγκφιλντ στις αντίθετες όχθες ...

Βενεζουέλα: μια χώρα δυσφημισμένη από την εποχή του Τσάβες , επειδή την θέλουν υποτελή

 

Βενεζουέλα: μια χώρα που σταθερά δυσφημείται

Η Βενεζουέλα είναι μια χώρα που κατά την 27ετή περίοδο του μπολιβαριάνικου σοσιαλισμού –όπως ονόμασε ο κομαντάντε Ούγκο Τσάβες το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που εφαρμόστηκε στη χώρα– κατασυκοφαντείται, δυσφημίζεται και περιγράφεται διαστρεβλωμένα από τα δυτικά ΜΜΕ. Ανακρίβειες, υπερβολές, κατασκευασμένα ψέματα που προφανώς δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα, λέγονται και γράφονται συστηματικά και μεθοδευμένα –και δυστυχώς αναπαράγονται άκριτα και από αριστερά ΜΜΕ– για να δημιουργήσουν μια εικόνα απαξίωσης, ανέχειας και ανελευθερίας για τη χώρα του Τσάβες.

Οι αμερικανικές κυρώσεις

Είναι αλήθεια ότι ένα σημαντικό κομμάτι του πληθυσμού περνάει αρκετά δύσκολα εξαιτίας κυρίως των αμερικανικών κυρώσεων εναντίον της. Από το 2005 η χώρα δέχεται κυρώσεις από τις ΗΠΑ, περιορισμένες σε πρώτη φάση, οι οποίες επεκτείνονται το 2014. Από το 2017 η χώρα αποκλείεται από τις χρηματοπιστωτικές αγορές που ελέγχουν οι ΗΠΑ και από το 2019 παγώνουν όλα τα περιουσιακά της στοιχεία στο εξωτερικό. Το 2017-19 ήταν πραγματικά πολύ σκληρές χρονιές, μετά ακολούθησε και ο Covid, αλλά από το 2022 η οικονομία άρχισε να ανακάμπτει και η κατάσταση των Βενεζουελάνων σήμερα είναι σαφώς καλύτερη. Ακριβώς εξαιτίας των κυρώσεων, η εξόρυξη αργού πετρελαίου σήμερα είναι 4 φορές λιγότερη απ’ ό,τι ήταν πριν από 10 χρόνια. Και μόνο αυτό έχει τεράστιες επιδράσεις στα έσοδα της χώρας και κατά συνέπεια δεν αφήνουν οικονομικά περιθώρια στην κυβέρνηση να ασκήσει μια ανάλογη με την εποχή Τσάβες φιλολαϊκή πολιτική. Όμως, παρά τα όποια λάθη, παραλείψεις, ανεπάρκειες της κυβέρνησης, δεν μπορεί κάποιος να της χρεώνει όλες τις δυσκολίες της καθημερινότητας του κόσμου, να μην παίρνει υπόψη του τις αμερικανικές κυρώσεις και να μην αντιλαμβάνεται ότι αυτές αποτελούν τη γενεσιουργό αιτία του μεγαλύτερου μέρους των προβλημάτων. Δεν είναι ούτε η κακοδιαχείριση, ούτε η διαφθορά, ούτε η γραφειοκρατία –που υπάρχουν και αυτά– ο κύριος λόγος των προβλημάτων, αλλά το επονομαζόμενο «αμερικανικό μπλοκέο».

Η ακροδεξιά αντιπολίτευση

Ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, ακριβώς λόγω των προβλημάτων της καθημερινότητάς του, υποστηρίζει την αντιπολίτευση, αλλά το κοινωνικό κομμάτι που υποστηρίζει τον τσαβισμό είναι μεγαλύτερο. Η Μαρίνα Κορίνα Ματσάδο, η ηγέτης της ακροδεξιάς αντιπολίτευσης, με δικαστική απόφαση, δεν μπορούσε να είναι υποψήφια στις προεδρικές εκλογές του Ιουλίου 2024. Είχε όμως ελευθερία πολιτικής δράσης και διοργάνωνε και παρίστατο σε προεκλογικές εκδηλώσεις. Είναι περίπτωση ακροδεξιάς πολιτικού για την οποία ο ισπανός πρώην ευρωβουλευτής Μανού Πινέδα είχε πει από το βήμα του ευρωκοινοβουλίου ότι «αν η Ματσάδο ήταν στην Ευρώπη, θα έπρεπε να βρίσκεται στη φυλακή». Είναι δυνατόν μια πολιτικός να καλεί ξένη δύναμη να επέμβει στρατιωτικά εναντίον της χώρας της και να μην υπάρξει αντίδραση; Τέτοιες προτροπές έχει κάνει επανειλημμένα η Ματσάδο και εξακολουθεί να το κάνει, έμμεσα αυτήν την περίοδο, όπου ζητάει από τον Τραμπ «να πάρει οποιοδήποτε μέτρο κατά της Βενεζουέλας».

Στις προεδρικές εκλογές του 2024, ήταν η τέταρτη φορά που η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας κραύγαζε για νοθεία στην εκλογική διαδικασία. Όχι όλη η αντιπολίτευση, αφού υπήρχαν άλλοι οκτώ υποψήφιοι που δεν συμμερίστηκαν την άποψη περί νοθείας, αλλά μόνο η ακροδεξιά αντιπολίτευση με επικεφαλής την Ματσάδο. Μετά τις εκλογές είχα δημοσιεύσει σε μεγάλη αθηναϊκή εφημερίδα ένα άρθρο όπου θεωρώ ότι τεκμηρίωσα πλήρως πως δεν υπήρξε εκλογική νοθεία.

Τι δεν λένε τα δυτικά μίντια

Η κυβέρνηση κάνει αρκετά, ό,τι είναι δυνατόν σε αυτές τις συνθήκες που δημιουργούν οι αμερικανικές κυρώσεις, αλλά ο δυτικός Τύπος τα αποσιωπά. Έχουν συνολικά κατασκευαστεί 4.000.000 διαμερίσματα και δοθεί σε πολίτες με διάφορους τρόπους: δωρεάν, με πολύ χαμηλό ενοίκιο, με εξαιρετικά χαμηλό κόστος αγοράς, με πολύ μικρές μηνιαίες δόσεις. Εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι σιτίζονται δωρεάν στην εργασία τους. Φως, νερό και γκάζι παρέχονται σε πολύ χαμηλές τιμές ή δωρεάν. Κάθε μήνα η κυβέρνηση παρέχει το CLAP, μια μεγάλη τσάντα με τρόφιμα βασικής διατροφής. Η κυβέρνηση επιχορηγεί κατά 95% 120 λίτρα βενζίνης κάθε μήνα για κάθε ΙΧ αυτοκίνητο. Παρά τις εμφανείς ελλείψεις σε υλικά, η νοσηλεία στα νοσοκομεία είναι δωρεάν για όλους, ντ'οπιους και μετανάστες.

[.........................] 

Τάκης Πολίτης: Βενεζουέλα: μια χώρα που σταθερά δυσφημείται ...

Βενεζουελάνους και αλλοδαπούς.

Φωτεινή Τσαλίκογλου | Βίος και Πολιτεία #99

Η Φωτεινή Τσαλίκογλου είναι συγγραφέας και ομότιμη καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, στο οποίο διετέλεσε Αντιπρύτανης Ακαδημαϊκών Υποθέσεων. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης με καθηγητή τον Ζαν Πιαζέ και ειδικεύτηκε στην Κλινική Ψυχολογία.
Έχει γράψει μυθιστορήματα, όπως Η κόρη της Ανθής Αλκαίου, Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ, Έρως φαρμακοποιός, Ονειρεύτηκα πως είμαι καλά, To χάρισμα της Βέρθας, Η μετακόμιση, και το διαλογικό έργο Μήπως; με τη Μαργαρίτα Καραπάνου.
Βιβλία της έχουν ανέβει στο θέατρο, έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και κυκλοφορούν στην Ευρώπη και την Αμερική. 
Το μυθιστόρημα 8 ώρες και 35 λεπτά (The Secret Sister, Europa Editions) διακρίθηκε από το World Literature Today ως ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα μεταφρασμένα βιβλία του 2015 στην Αμερική. Η ιταλική του μετάφραση (La Sorella Segreta) από τον Μαουρίτσιο ντε Ρόζα τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μετάφρασης Έργου Ελληνικής Λογοτεχνίας σε Ξένη Γλώσσα. Έχει επιμεληθεί σειρές εκπομπών στην τηλεόραση, όπως Το Μαγικό των Ανθρώπων (ΕΡΤ2).
Το τελευταίο της βιβλίο με τίτλο Ο Ιωσήφ ήρθε μετά κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2025 από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
kastaniotis tsalikoglou o iosif irthe meta

ΦΩΤΕΙΝΗ ΤΣΑΛΙΚΟΓΛΟΥ: Βιβλία & Βιογραφία


ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ

Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway): Ὁ κύ­ριος καί ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ (Διήγημα)

 

Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway): Ὁ κύ­ριος καί ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ



Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουεϊ (Ernest Hemingway)


Ὁ κύ­ριος καί ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ 

( Mr. and Mrs. Elliot)


ΚΥΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΥΡΙΑ ΕΛΛΙΟΤ προ­σπά­θη­σαν πά­ρα πο­λύ ν’ ἀπο­κτή­σουν παι­δί. Προ­σπά­θη­σαν τό­σο συ­χνά ὅσο ἄν­τε­χε ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ. Προ­σπά­θη­σαν στή Βο­στώ­νη με­τά τό γά­μο τους κι ἐπί­σης ἀφοῦ ἐπι­βι­βά­στη­καν στό πλοῖο. Δέν προ­σπά­θη­σαν πο­λύ πά­νω στό κα­ρά­βι ἐπει­δή ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ ἦταν ἀρ­κε­τά ἄρ­ρω­στη.

       Ἦταν ἄρ­ρω­στη κι ὅταν ἦταν ἄρ­ρω­στη, ἦταν ἄρ­ρω­στη ὅπως ὅταν εἶ­ναι ἄρ­ρω­στες οἱ γυ­ναῖ­κες τοῦ Νό­του. Δη­λα­δή, οἱ γυ­ναῖ­κες ἀπό τό νό­τιο τμῆ­μα τῶν Ἡνω­μέ­νων Πο­λι­τειῶν. Ὅπως ὅλες οἱ γυ­ναῖ­κες τοῦ Νό­του, ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ κα­ταρ­ρα­κω­νό­ταν πο­λύ γρή­γο­ρα ἀπό τή ναυ­τία, τά νυ­χτε­ρι­νά τα­ξί­δια καί τό πο­λύ πρωϊ­νό ξύ­πνη­μα. Πολ­λοί ἀπό τούς ἐπι­βά­τες στό κα­ρά­βι τήν περ­νοῦ­σαν γιά μη­τέ­ρα τοῦ Ἔλ­λιοτ. Ἄλ­λοι, πού γνώ­ρι­ζαν ὅτι ἦσαν παν­τρε­μέ­νοι, πί­στευαν πώς ἦταν ἔγ­κυος. Στήν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ἦταν σα­ράν­τα ἐτῶν. Ἡ ἡλι­κία της ἐπι­σπεύ­στη­κε αἰφ­νι­δί­ως ὅταν ξε­κί­νη­σε τό τα­ξί­δι.

       Φαι­νό­ταν πο­λύ νε­ό­τε­ρη, στήν πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ἔμοια­ζε σάν νά μήν ἔχει κα­θό­λου ἡλι­κία, ὅταν ὁ Ἔλ­λιοτ τήν παν­τρεύ­τη­κε με­τά με­ρι­κές βδο­μά­δες πού τῆς ἔκα­νε ἔρω­τα, ἀφοῦ τήν γνώ­ρι­ζε ἤδη πο­λύ και­ρό στήν τσα­γε­ρί της, προ­τοῦ ἕνα ἀπό­γευ­μα τή φι­λή­σει.

       Ὁ Χιοῦμ­περτ Ἔλ­λιοτ ἔκα­νε με­τα­πτυ­χια­κές σπου­δές στή Νο­μι­κή τοῦ Χάρ­βαρντ ὅταν παν­τρεύ­τη­κε. Ἦταν ποι­η­τής μέ εἰ­σό­δη­μα σχε­δόν δέ­κα χι­λιά­δων δο­λα­ρί­ων τόν χρό­νο. Ἔγρα­φε πο­λύ με­γά­λα ποι­ή­μα­τα, πο­λύ γρή­γο­ρα. Ἦταν εἴ­κο­σι πέν­τε ἐτῶν καί δέν εἶ­χε πά­ει μέ γυ­ναί­κα πο­τέ πρίν παν­τρευ­τεῖ τήν κυ­ρία Ἔλ­λιοτ. Ἤθε­λε νά δια­τη­ρή­σει τήν ἁγνό­τη­τά του, ὥστε νά προ­σφέ­ρει στή γυ­ναί­κα του τήν ἴδια ἁγνό­τη­τα σώ­μα­τος καί πνεύ­μα­τος πού πε­ρί­με­νε καί ἀπ’ ἐκεί­νη. Τό ὀνό­μα­ζε νά ζεῖς κα­θω­σπρέ­πει. Εἶ­χε ἐρω­τευ­τεῖ διά­φο­ρα κο­ρί­τσια πρίν φι­λή­σει τήν κυ­ρία Ἔλ­λιοτ καί πάν­το­τε, ἀρ­γά ἤ γρή­γο­ρα, τούς ἔλε­γε ὅτι εἶ­χε ζή­σει μιά ἐνά­ρε­τη ζωή. Σχε­δόν ὅλα τά κο­ρί­τσια ἔχα­ναν τό ἐν­δια­φέ­ρον τους γι’ αὐ­τόν. Τόν σό­κα­ρε καί πραγ­μα­τι­κά τόν τρο­μο­κρα­τοῦ­σε ὁ τρό­πος μέ τόν ὁποῖ­ον τά κο­ρί­τσια ἀρ­ρα­βω­νιά­ζον­ταν καί παν­τρεύ­ον­ταν ἄν­τρες γιά τούς ὁποί­ους ἔπρε­πε νά γνω­ρί­ζουν πώς εἶ­χαν συρ­θεῖ στή λά­σπη. Κά­ποια φο­ρά προ­σπά­θη­σε νά προ­ει­δο­ποι­ή­σει ἕνα γνω­στό του κο­ρί­τσι γιά κά­ποιον ἄν­τρα γιά τόν ὁποῖ­ον εἶ­χε ἀπο­δεί­ξεις σχε­δόν πώς στό κολ­λέ­γιο ἦταν ἕνας ἀχρεῖ­ος κι ὅτι τό πε­ρι­στα­τι­κό εἶ­χε ἄσχη­μη κα­τά­λη­ξη.

       Τό ὄνο­μα τῆς κυ­ρί­ας Ἔλ­λιοτ ἦταν Κορ­νή­λια. Τόν εἶ­χε μά­θει νά τήν ἀπο­κα­λεῖ Κα­λου­τί­να, πού ἦταν τό οἰ­κο­γε­νεια­κό της πα­ρα­τσού­κλι στόν Νό­το. Ἡ μη­τέ­ρα του ἔκλα­ψε ὅταν ἔφε­ρε τήν Κορ­νή­λια σπί­τι με­τά τόν γά­μο ἀλ­λά ἔλαμ­ψε ἀπό χα­ρά ὅταν ἔμα­θε ὅτι ἐπρό­κει­το νά ζή­σουν στό ἐξω­τε­ρι­κό.

       Ἡ Κορ­νή­λια τοῦ εἶ­χε πεῖ, «ἀγα­πη­μέ­νο γλυ­κό μου ἀγό­ρι», καί τόν ἀγ­κά­λια­σε πιό σφι­χτά ἀπό πο­τέ ὅταν τῆς εἶ­πε ὅτι εἶ­χε πα­ρα­μεί­νει ἁγνός γιά κεί­νη. Ἡ Κορ­νή­λια ἦταν κι ἐκεί­νη ἁγνή. «Φί­λα με ἔτσι ξα­νά», τοῦ εἶ­πε. Ὁ Χιοῦμ­περτ τῆς ἑξή­γη­σε ὅτι εἶ­χε μά­θει αὐ­τόν τόν τρό­πο φι­λή­μα­τος ἀκού­γον­τας κά­πο­τε ἕναν τύ­πο νά λέ­ει μιά ἱστο­ρία. Ἦταν ἐν­θου­σια­σμέ­νος μέ τό πεί­ρα­μά του, τό ὁποῖο ἀνέ­πτυ­ξαν ὅσο τούς ἦταν δυ­να­τόν. Με­ρι­κές φο­ρές, ἀφοῦ ὁ ἕνας φι­λοῦ­σε τόν ἄλ­λον πολ­λή ὥρα, ἡ Κορ­νή­λια τοῦ ζη­τοῦ­σε νά τῆς ξα­να­πεῖ ὅτι εἶ­χε κρα­τή­σει τόν ἑαυ­τό του κα­θω­σπρέ­πει γιά κεί­νη. Ἡ δή­λω­ση αὐ­τή τήν ἄνα­βε ξα­νά.

       Ἀρ­χι­κά ὁ Χιοῦμ­περτ δέν σκε­φτό­ταν νά παν­τρευ­τεῖ τήν Κορ­νή­λια. Δέν εἶ­χε σκε­φτεῖ γι’ αὐ­τήν μέ τέ­τοιο τρό­πο. Ἦταν ἁπλῶς μιά κα­λή του φί­λη, κι ἔπει­τα, μιά μέ­ρα στό μι­κρό πί­σω δω­μά­τιο τοῦ μα­γα­ζιοῦ χό­ρευαν μέ τή μου­σι­κή τοῦ γραμ­μο­φώ­νου ἐνῷ ἡ φί­λη της ἦταν στό μπρο­στι­νό μέ­ρος τῆς τσα­γε­ρί καί κα­θώς ἐκεί­νη τόν κοί­τα­ζε στά μά­τια τή φί­λη­σε. Δέν μπο­ροῦ­σε νά θυ­μη­θεῖ πό­τε ἀπο­φα­σί­στη­κε πώς θά παν­τρεύ­ον­ταν. Ὡστό­σο παν­τρεύ­τη­καν.

       Πέ­ρα­σαν τήν πρώ­τη γα­μή­λια νύ­χτα σ’ ἕνα ξε­νο­δο­χεῖο τῆς Βο­στώ­νης. Ἔνιω­σαν ἀπο­γο­η­τευ­μέ­νοι καί οἱ δύο, ὅμως τε­λι­κῶς ἡ Κορ­νή­λια ἀπο­κοι­μή­θη­κε. Ὁ Χιοῦμ­περτ δέν μπο­ροῦ­σε νά κοι­μη­θεῖ καί βγῆ­κε ἀρ­κε­τές φο­ρές καί περ­πά­τη­σε πά­νω-κά­τω στόν διά­δρο­μο τοῦ ξε­νο­δο­χεί­ου φο­ρών­τας τό και­νούρ­γιο του μπουρ­νού­ζι Γιέγ­κερ, τό ὁποῖο εἶ­χε ἀγο­ρά­σει γιά τό γα­μή­λιο τα­ξί­δι. Κα­θώς περ­πα­τοῦ­σε ἔβλε­πε ὅλα τά ζεύ­γη πα­που­τσιῶν, μι­κρά καί με­γά­λα, ἔξω ἀπό τίς πόρ­τες τῶν δω­μα­τί­ων. Αὐ­τό ἔκα­νε τήν καρ­διά του νά χτυ­πή­σει δυ­να­τά κι ἐπέ­στρε­ψε γρή­γο­ρα στό δω­μά­τιό του, ἀλ­λά ἡ Κορ­νή­λια κοι­μό­ταν. Δέν ἤθε­λε νά τήν ξυ­πνή­σει καί σύν­το­μα ὅλα πῆ­γαν κα­λά κι ἀπο­κοι­μή­θη­κε ἥσυ­χα.

       Τήν ἑπό­με­νη μέ­ρα πέ­ρα­σαν ἀπό τή μη­τέ­ρα του καί τήν με­θε­πό­με­νη ἀπέ­πλευ­σαν γιά τήν Εὐ­ρώ­πη. Ὑπῆρ­χε ἡ πι­θα­νό­τη­τα νά προ­σπα­θή­σουν ν’ ἀπο­κτή­σουν παι­δί, ἀλ­λά ἡ Κορ­νή­λια δέν μπο­ροῦ­σε νά τό ἀν­τέ­ξει συ­χνά, πα­ρ’ ὅλο πού ἐπι­θυ­μοῦ­σαν ἕνα μω­ρό πε­ρισ­σό­τε­ρο ἀπ’ ὁ,τι­δή­πο­τε ἄλ­λο στόν κό­σμο. Ἀπο­βι­βά­στη­καν στό Χερ­μπούργκ καί πῆ­γαν στό Πα­ρί­σι. Προ­σπά­θη­σαν γιά παι­δί στό Πα­ρί­σι. Ὕστε­ρα ἀπο­φά­σι­σαν νά πᾶ­νε στή Ντι­ζόν ὅπου ὑπῆρ­χε θε­ρι­νό σχο­λεῖο στό ὁποῖο εἶ­χαν πά­ει ἀρ­κε­τοί ἀπό τούς συ­νε­πι­βά­τες τους. Δια­πί­στω­σαν ὅτι δέν ὑπῆρ­χε τί­πο­τα νά κά­νουν στήν Ντι­ζόν.

       Ὁ Χιοῦμ­περτ, ὡστό­σο, ἔγρα­φε πλῆ­θος ποι­η­μά­των κι ἡ Κορ­νή­λια τοῦ τά δα­κτυ­λο­γρα­φοῦ­σε. Ἦσαν ὅλα πο­λύ με­γά­λα ποι­ή­μα­τα. Ἦταν πο­λύ αὐ­στη­ρός μέ τά λά­θη καί τήν ἀνάγ­κα­ζε νά ξα­να­δα­κτυ­λο­γρα­φή­σει ὁλό­κλη­ρη τή σε­λί­δα, ἄν ὑπῆρ­χε ἔστω ἕνα λά­θος. Ἐκεί­νη ἔκλαι­γε διαρ­κῶς καί προ­σπά­θη­σαν ἀρ­κε­τές φο­ρές νά κά­νουν παι­δί πρίν φύ­γουν ἀπό τήν Ντι­ζόν.

       Ἐπέ­στρε­ψαν στό Πα­ρί­σι ὅπως κι οἱ πε­ρισ­σό­τε­ροι φί­λοι τους ἀπό τό πλοῖο. Εἶ­χαν κου­ρα­στεῖ ἀπό τήν Ντι­ζόν κι ἐπι­πλέ­ον τώ­ρα μπο­ροῦ­σαν νά λέ­νε ὅτι ἀφοῦ ἔφυ­γαν ἀπό τό Χάρ­βαρντ ἤ τό Κο­λούμ­πια ἤ τό Γουάμ­πας σπού­δα­σαν στό Πα­νε­πι­στή­μιο τῆς Ντι­ζόν, κά­τω στήν Κότ ντ’ Ὄρ. Πολ­λοί ἀπό αὐ­τούς θά προ­τι­μοῦ­σαν νά εἶ­χαν πά­ει στό Λαν­κεν­τόκ, στό Μον­πε­λιέ ἤ στό Περ­πι­νιάν ἄν ὑπάρ­χουν Πα­νε­πι­στή­μια ἐκεῖ. Ὅμως ὅλα αὐ­τά τά μέ­ρη εἶ­ναι πο­λύ μα­κριά. Ἡ Ντι­ζόν εἶ­ναι μό­νο τεσ­σε­ρι­σή­μι­σι ὧρες ἀπό τό Πα­ρί­σι καί ὑπάρ­χει καί ἑστια­τό­ριο στό τραῖ­νο.

       Ἔτσι κά­θον­ταν ὅλοι στό Κα­φέ ντύ Ντόμ, ἀπο­φεύ­γον­τας τήν Ρο­τόντ ἀπέ­ναν­τι, ἐπει­δή εἶ­ναι πάν­τα τό­σο γε­μά­τη ξέ­νους, γιά με­ρι­κές μέ­ρες κι ἔπει­τα οἱ Ἔλ­λιοτς νοί­κια­σαν ἕνα σα­τώ στήν Του­ραίν μέ­σω μιᾶς ἀγ­γε­λί­ας στήν Νιού Γιόρκ Χέ­ραλντ. Ὁ Ἔλ­λιοτ εἶ­χε πλέ­ον ἀρ­κε­τούς φί­λους πού ὅλοι τους θαύ­μα­ζαν τήν ποί­η­σή του καί ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ τόν ἔπει­σε νά στεί­λει πρό­σκλη­ση στή Βο­στώ­νη γιά τή φί­λη της ἀπό τήν τσα­γε­ρί. Ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ ἔγι­νε πο­λύ χα­ρού­με­νη με­τά τήν ἄφι­ξη τῆς φί­λης της κι εἶ­χαν πολ­λές κα­λές στιγ­μές πού ἔκλαι­γαν μα­ζί. Ἡ φί­λη ἦταν με­ρι­κά χρό­νια με­γα­λύ­τε­ρη ἀπό τήν Κορ­νή­λια καί τήν ἀπο­κα­λοῦ­σε Γλύ­κα. Κα­τα­γό­ταν κι ἐκεί­νη ἀπό μιά πο­λύ πα­λιά Νό­τια οἰ­κο­γέ­νεια.

       Οἱ τρεῖς τους, μα­ζί μέ ἀρ­κε­τούς φί­λους τοῦ Ἔλ­λιοτ πού τόν φώ­να­ζαν Χιούμ­πι, κα­τέ­βη­καν στό σα­τώ τῆς Του­ραίν. Ἀνα­κά­λυ­ψαν ὅτι ἡ Του­ραίν ἦταν μιά ἐπί­πε­δη ζε­στή πε­ριο­χή πού ἔμοια­ζε πο­λύ μέ τό Κάν­σας. Ὁ Ἔλιοτ εἶ­χε σχε­δόν ἀρ­κε­τά ποι­ή­μα­τα τώ­ρα γιά ἕνα βι­βλίο. Σκό­πευε νά τά ἐκ­δώ­σει στή Βο­στώ­νη, εἶ­χε ἤδη στεί­λει τήν ἐπι­τα­γή του, κι εἶ­χε ὑπο­γρά­ψει συμ­βό­λαιο μέ τόν ἐκ­δο­τι­κό οἶ­κο.

       Σέ λί­γο και­ρό οἱ φί­λοι ἄρ­χι­σαν νά ἐπι­στρέ­φουν στό Πα­ρί­σι. Ἡ Του­ραίν ἀπο­δεί­χθη­κε ὅτι δέν ἦταν ὅπως εἶ­χε φα­νεῖ ἀρ­χι­κά. Σύν­το­μα ὅλοι οἱ φί­λοι εἶ­χαν φύ­γει μ’ ἕναν πλού­σιο, νέο κι ἀνύ­παν­τρο ποι­η­τή πρός ἕνα πα­ρα­θα­λάσ­σιο θέ­ρε­τρο στήν Τρου­βίλ. Ἐκεῖ ὅλοι ἦσαν πο­λύ εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι.

       Ὁ Ἔλ­λιοτ συ­νέ­χι­σε νά μέ­νει στό σα­τώ τῆς Του­ραίν ἐπει­δή τὄ­χε νοι­κιά­σει γιά ὅλο τό κα­λο­καί­ρι. Αὐ­τός κι ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ προ­σπα­θοῦ­σαν πο­λύ ν’ ἀπο­κτή­σουν παι­δί στό με­γά­λο, ζε­στό ὑπνο­δω­μά­τιο. Ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ μά­θαι­νε τυ­φλό σύ­στη­μα στή γρα­φο­μη­χα­νή, ὅμως ἀνα­κά­λυ­ψε πώς, ἐνῶ αὔ­ξα­νε τήν τα­χύ­τη­τα, ἔκα­νε πε­ρισ­σό­τε­ρα λά­θη. Ἡ φί­λη της ἦταν τώ­ρα αὐ­τή πού σχε­δόν δα­κτυ­λο­γρα­φοῦ­σε ὅλα τά χει­ρό­γρα­φα. Ἦταν πο­λύ τα­κτι­κή καί ἀπο­τε­λε­σμα­τι­κή καί φαι­νό­ταν νά τό δια­σκε­δά­ζει.

       Ὅ Ἔλ­λιοτ εἶ­χε ξε­κι­νή­σει νά πί­νει λευ­κό κρα­σί καί ζοῦ­σε χω­ρι­στά, στό δι­κό του δω­μά­τιο. Ἔγρα­φε πολ­λή ποί­η­ση κα­τά τή διάρ­κεια τῆς νύ­χτας καί τό πρωί ἔδει­χνε τε­λεί­ως ἐξαν­τλη­μέ­νος. Ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ καί ἡ φί­λη της κοι­μοῦν­ταν πλέ­ον μα­ζί στό με­γά­λο με­σαιω­νι­κό κρε­βά­τι. Ἔκλαι­γαν μα­ζί συ­χνά μέ τήν καρ­διά τους. Τό βρά­δυ κά­θον­ταν πα­ρέα ὅλοι γιά δεῖ­πνο στόν κῆ­πο κά­τω ἀπό ἕναν πλά­τα­νο καί ὁ ζε­στός βρα­δι­νός ἄνε­μος φυ­σοῦ­σε κι ὁ Ἔλ­λιοτ ἔπι­νε λευ­κό κρα­σί καί ἡ κυ­ρία Ἔλ­λιοτ καί ἡ φί­λη της συ­ζη­τοῦ­σαν καί ἦσαν ὅλοι τους ἀρ­κε­τά εὐ­τυ­χι­σμέ­νοι.



Πη­γή: American Literature.com

https://americanliterature.com/author/ernest-hemingway/short-story/mr-and-mrs-elliott/

Τό δι­ή­γη­μα «Mr. and Mrs Elliot» δη­μο­σιεύ­θη­κε πρώ­τη φο­ρά τό 1924 στό The Little Review, κι ἐπα­νεκ­δό­θη­κε ἀπό τούς Boni & Liveright στόν τό­μο In Our Time τό 1925.

Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουέϊ (Ernest Hemingway, 1899-1961): Ὁ Ἔρ­νεστ Χέ­μιν­γουέϊ ὑπῆρ­ξε ἕνας ἀπό τούς ση­μαν­τι­κό­τε­ρους πε­ζο­γρά­φους τοῦ 20οῦ αἰ­ώ­να, βρα­βευ­μέ­νος μέ τό βρα­βεῖο Νό­μπελ (1954). Τό ἔρ­γο του ἐπη­ρέ­α­σε καί συ­νε­χί­ζει νά ἐπη­ρε­ά­ζει ἀνα­ρίθ­μη­τους συγ­γρα­φεῖς τό­σο στή γε­νέ­τει­ρά του, τίς ΗΠΑ, ὅσο καί στόν ὑπό­λοι­πο κό­σμο. Ὁρι­σμέ­να ἀπό τά γνω­στό­τε­ρα μυ­θι­στο­ρή­μα­τά του εἶ­ναι Ὁ Γέ­ρος καί ἡ θά­λασ­σα (The old man and the sea, 1951), Ἀπο­χαι­ρε­τι­σμός στά ὅπλα (A farewell to arms, 1929), Γιά ποιόν χτυ­πᾶ ἡ καμ­πά­να (For whom the bell tolls, 1940), Ὁ ἥλιος ἀνα­τέλ­λει ξα­νά (The sun also rises, 1926) κ.ἄ. Με­γά­λο μέ­ρος τοῦ ἔρ­γου του ἔχει με­τα­φρα­στεῖ στά ἑλ­λη­νι­κά. Δεῖτε καί τό ἀ­φιέ­ρω­μα τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου μας στόν συγ­γρα­φέα πού ἐ­πι­με­λή­θη­κε ἡ Να­τά­σα Κε­σμέ­τη.

Με­τά­φρα­ση ἀπό τά ἀγ­γλι­κά:

Να­τά­σα Ζα­χα­ρο­πού­λου (1961): Σπού­δα­σε Δη­μο­σιο­γρα­φία. Πρω­το­εμ­φα­νί­στη­κε μέ τή συλ­λο­γή ποι­η­μά­των Νά σ’ ἔχω (1995) καί τή συλ­λο­γή δι­η­γη­μά­των Κι ἄς μέ τα­ξι­δεύ­εις ὅπου (1995). Τε­λευ­ταῖα της βι­βλία: Πρό­σω­πα στό Νε­ρό (Μυ­θι­στό­ρη­μα, 2013) & Πε­τών­τας μ’ ἕνα drone (Δι­η­γή­μα­τα, 2019). Ποι­ή­μα­τα, δι­η­γή­μα­τα καί με­τα­φρά­σεις της δη­μο­σιεύ­ον­ται σέ ἔν­τυ­πα καί ἠλε­κτρο­νι­κά πε­ριο­δι­κά.

Ση­μαν­τι­κὴ ἐ­νη­μέ­ρω­ση γιὰ τὴν πο­ρεί­α τοῦ ἱ­στο­λο­γί­ου: Δεῖ­τε ἐ­δῶ: Γιάν­νης Πα­τί­λης: Πλα­νό­δι­ον – Ἱ­στο­ρί­ες Μπον­ζάι. Στρο­φή .

«Σμήνη» τεχνητής νοημοσύνης επόμενης γενιάς θα εισβάλλουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μιμούμενα την ανθρώπινη συμπεριφορά και παρενοχλώντας πραγματικούς χρήστες,...

 ΤΑ ΚΑΚΟΒΟΥΛΑ «ΣΜΗΝΗ» ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ 

 

Το άρθρο από το Live Science που αναρτούμε προειδοποιεί για μια νέα, ανησυχητική εξέλιξη στην τεχνητή νοημοσύνη: τη δημιουργία «σμηνών AI» (AI swarms) που έχουν σχεδιαστεί για να χειραγωγούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με πρωτοφανή ακρίβεια.


1. Από τα Bots στα «Σμήνη»

Μέχρι τώρα, τα bots στα social media ήταν σχετικά εύκολο να εντοπιστούν λόγω της επαναλαμβανόμενης και συχνά άβολης συμπεριφοράς τους. Η νέα γενιά AI swarms, όμως, αποτελείται από πράκτορες που συντονίζονται μεταξύ τους, ανταλλάσσουν πληροφορίες και προσαρμόζουν τη στρατηγική τους σε πραγματικό χρόνο για να φαίνονται απόλυτα ανθρώπινοι.


2. Τακτικές Ψυχολογικού Πολέμου

Οι ερευνητές επισημαίνουν ότι αυτά τα συστήματα δεν διασπείρουν απλώς fake news. Οι βασικές τους μέθοδοι περιλαμβάνουν:

    Μίμηση Ανθρώπινης Συμπεριφοράς: Δημιουργούν πειστικά προφίλ με ιστορικό, προσωπικές απόψεις και καθημερινή δραστηριότητα.

    Στοχευμένη Παρενόχληση: Μπορούν να «επιτεθούν» ομαδικά σε συγκεκριμένους χρήστες για να τους φιμώσουν ή να τους δυσφημίσουν.

    Διαμόρφωση Κοινής Γνώμης: Κατασκευάζουν μια ψευδή αίσθηση πλειοψηφίας (astroturfing), κάνοντας μια ακραία άποψη να φαίνεται ευρέως αποδεκτή.

3. Η Πρόκληση του Εντοπισμού

Λόγω της ικανότητάς τους να παράγουν μοναδικό περιεχόμενο (μέσω LLMs όπως το GPT-4), τα παραδοσιακά φίλτρα spam αποτυγχάνουν. Το άρθρο τονίζει ότι η ταχύτητα με την οποία εξελίσσονται αυτά τα σμήνη ξεπερνά τις αμυντικές ικανότητες των πλατφορμών (X, Facebook, κλπ.).

    Συμπέρασμα: Οι ερευνητές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη δημοκρατία και την ψηφιακή ασφάλεια, καθώς η διάκριση μεταξύ πραγματικού χρήστη και «AI πράκτορα» γίνεται σχεδόν αδύνατη.

 


«Σμήνη» τεχνητής νοημοσύνης επόμενης γενιάς θα εισβάλλουν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μιμούμενα την ανθρώπινη συμπεριφορά και παρενοχλώντας πραγματικούς χρήστες,...
 

 

Articles by Patrick Pester, Trending News Writer | Live SciencePatrick Pester*/Πάτρικ Πέστερ
livescience.com

 

 7–9 λεπτάA conceptual image of a man standing in a cloud of social media posts and messages.
Μια εννοιολογική εικόνα ενός άνδρα που στέκεται μέσα σε ένα σύννεφο από αναρτήσεις και μηνύματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.


Οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης θα μπορούσαν να παρασυρθούν από ένα κίνημα δημιουργίας τεχνητής νοημοσύνης. (Πίστωση εικόνας: Andriy Onufriyenko μέσω Getty Images)

Σμήνη πρακτόρων τεχνητής νοημοσύνης (AI) θα μπορούσαν σύντομα να εισβάλουν μαζικά στις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για να διαδώσουν ψευδείς αφηγήσεις, να παρενοχλήσουν τους χρήστες και να υπονομεύσουν τη δημοκρατία, προειδοποιούν ερευνητές.

Αυτά τα «σμήνη τεχνητής νοημοσύνης» θα αποτελέσουν μέρος ενός νέου ορίου στον πόλεμο των πληροφοριών, ικανά να μιμούνται την ανθρώπινη συμπεριφορά για να αποφύγουν τον εντοπισμό, δημιουργώντας παράλληλα την ψευδαίσθηση ενός αυθεντικού διαδικτυακού κινήματος, βάσει σχολίου που δημοσιεύτηκε στις 22 Ιανουαρίου στο περιοδικό Science.

«Οι άνθρωποι, γενικά, είναι κομφορμιστές», δήλωσε στο Live Science ο συν-συγγραφέας του σχολίου Jonas Kunst, καθηγητής επικοινωνίας στη Norwegian Business School BI στη Νορβηγία. «Συχνά δεν θέλουμε να συμφωνήσουμε με αυτό, και οι άνθρωποι διαφέρουν σε κάποιο βαθμό, αλλά αν όλα τα πράγματα είναι ίδια, έχουμε την τάση να πιστεύουμε ότι αυτό που κάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι έχει κάποια αξία. Αυτό είναι κάτι που μπορεί σχετικά εύκολα να καταληφθεί από αυτά τα σμήνη».

Και αν δεν παρασυρθείτε από το κοπάδι, το σμήνος θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει εργαλείο παρενόχλησης για να αποθαρρύνει επιχειρήματα που υπονομεύουν την αφήγηση της Τεχνητής Νοημοσύνης, υποστήριξαν οι ερευνητές. Για παράδειγμα, το σμήνος θα μπορούσε να μιμηθεί ένα θυμωμένο όχλο για να στοχοποιήσει ένα άτομο με διαφωνίες και να το εκδιώξει από την πλατφόρμα.

Οι ερευνητές δεν δίνουν χρονοδιάγραμμα για την εισβολή σμηνών τεχνητής νοημοσύνης, επομένως δεν είναι σαφές πότε θα φτάσουν οι πρώτοι πράκτορες στις ροές μας. Ωστόσο, σημείωσαν ότι τα σμήνη θα είναι δύσκολο να εντοπιστούν και, ως εκ τούτου, ο βαθμός στον οποίο μπορεί να έχουν ήδη αναπτυχθεί είναι άγνωστος. Για πολλούς, τα σημάδια της αυξανόμενης επιρροής των bots στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι ήδη εμφανή, ενώ η  θεωρία συνωμοσίας του διαδικτύου - ότι τα bots είναι υπεύθυνα για την πλειονότητα της διαδικτυακής δραστηριότητας και της δημιουργίας περιεχομένου - έχει κερδίσει έδαφος τα τελευταία χρόνια. 

Η ποίμανση του ποιμνίου[........]  

ΣΥΝΕΧΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ
 



Next-generation AI 'swarms' will invade social media by mimicking human behavior and harassing real users, researchers warn


Πέμπτη, Ιανουαρίου 29, 2026

ΛΥΧΝΑΡΙΑ /Το ασημένιο λυχνάρι στο θάλαμο της άπιστης ερωμένης (2)

 



Ένα ασημένιο λυχνάρι παίρνει τον λόγο και απευθύνεται στενοχωρημένο  στον απατημένο εραστή,  καθώς είναι αναγκασμένο να φωτίζει τις περιπτύξεις της πρώην  ερωμένης  με τους νέους αγαπητικούς της .

Στατύλλιος Φλάκκος(1ος αιώνας)

Anthologia Geaeca

(V, 5)


ἀργύρεον νυχίων με συνίστορα πιστὸν ἐρώτων
οὐ πιστῇ λύχνον Φλάκκος ἔδωκε Νάπῃ,
ἧς παρὰ νῦν λεχέεσσι μαραίνομαι, εἰς ἐπιόρκου
παντοπαθῆ κούρης αἴσχεα δερκόμενος.

Φλάκκε, σὲ δ᾽ ἄγρυπνον χαλεπαὶ τείρουσι μέριμναι:
ἄμφω δ᾽ ἀλλήλων ἄνδιχα καιόμεθα.

https://image.invaluable.com/housePhotos/thebidder/41/768741/H20019-L368656218_original.jpg


Μετάφραση

[Gerontakos] 

Το ασημένιο λυχνάρι είμαι εγώ, 

που δώρισε ο Φλάκκος στην αγαπημένη του Νάπη .

Αξιόπιστος είμαι μάρτυρας των νέων ερώτων της επίορκης Νάπης. 

Τώρα μαραζώνω δίπλα από το κρεβάτι της  μια και αναγκαστικά 

βλέπω τα ακόλαστα πάθη  της επίορκης κόρης.

Φίλε Φλάκκε,  σε κρατούν άγρυπνο και σε ταλαιπωρούν 

σκοτούρες που σε κάνουν να πονάς . Καιγόμαστε  κι οι δυο

χωρίς  να βρισκόμαστε αντάμα .

Flix.gr: Νεες ταινιες στην Αθήνα

 

Νεες ταινιες 


    Όλες οι ταινίες που παίζονται στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης (28 Ιανουαρίου-5 Φεβρουαρίου)

     

    Ταινίες στους Κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης:

    The Smiths - There Is A Light That Never Goes Out (Live @ The Tube 1986)...

    Take me out tonight Where there's music and there's people And they're young and alive Driving in your car I never, never want t...